Luipaardtand brengt geluk, zeker met een gegraveerde naam
Ik ben Timmer Vogu, avonturier
Timmer stapte uit het halletje en gaf Lubas een hand. Hij stelde zich hijgerig voor met: ‘Ik ben Timmer Vogu. Ik ben avonturier. Tenminste, ik wil dat worden. Ik las uw verzoek voor het schaduwen van een overspelige echtgenote op het prikbord in het avonturierslogement. Het zou zomaar mijn eerste opdracht kunnen zijn. Hier hebt u mijn boekje.’
Timmer overhandigde zijn avonturiersboekje en Lubas bekeek alle gegevens.
‘Kom verder!’ Lubas rolde zijn rolstoel in de richting van de middelste deur.
Timmer en Boris volgden hem.
Achter de deur lag de woonkamer. De ruimte was door de glazen wand over de hele lengte erg licht. In de kamer stonden ruwhouten meubels en aan de wand hing een grote foto. Daarop was te zien dat Lubas en een jonge blonde vrouw elkaar voor de pilaar met de bel omarmden. Het huis stond statig op de achtergrond.
Mijn vrouw is vijftig jaar jonger
‘Lucy heet ze. Om haar gaat het’, zei Lubas. Hij zag dat Timmer geïnteresseerd naar de foto keek.
‘Ze is mooi’, zei Timmer.
‘Ja. Twee jaar geleden zijn we getrouwd. We schelen vijftig jaar.’
‘Dat is nogal wat’, vond Timmer.
‘Zeker, maar de liefde overwon op dat moment alles. Sinds ik van de trap ben gevallen en in een rolstoel zit, gaat het moeizamer met de wederzijdse liefde. Lucy vertrekt na het ontbijt. Ik kan vanwege mijn handicap niet mee. Van samen dingen doen is geen sprake. Ik weet niet waarheen zij gaat. Zij vertelt zelden iets over haar dag. Ik denk dat zij er een relatie op na houdt. Een goede vriend van mij heeft daarom de advertentie in het avonturierslogement opgehangen’, vertelde Lubas. Hij keek dromerig, alsof hij de goede tijd met Lucy herbeleefde.
Een luipaardtand brengt geluk
‘Wat verwacht u precies van mij?’ vroeg Timmer.
‘Ik wil dat jij morgen Lucy volgt en een dag later om tien uur verslag aan mij uitbrengt over haar bezigheden. Ze vertrekt doorgaans rond kwart over acht vanaf huis.’
Timmer knikte om aan te geven, dat hij het had begrepen. Hij vroeg wat de beloning was.
Lubas rommelde in zijn vestzak en haalde er een ketting met een dierenhoektand uit. ‘Deze tand is van mijn luipaard Robin. Ik had hem voor Boris. Ik heb zijn naam achterop de tand gegraveerd. Dit is de grootste tand uit het gebit. Op sommige markten zijn zulk soort tanden veel waard, zeker als ze groot zijn. De kopers geloven dat een luipaardtand geluk brengt.’ Lubas stopte de tand terug in zijn vestzak.
Timmer besloot om de opdracht aan te nemen. Ze spraken af dat Timmer overmorgen om tien uur ’s morgens verslag kwam doen van de dagbesteding van Lucy.
Dit bericht maakt deel uit van het online fantasyverhaal over het leven van Timmer Vogu. Timmer Vogu is een hersenspinsel van de Nederlandse fantasyschrijver HDJ Vidajo. HDJ Vidajo schrijft Nederlandstalige fantasy.
Fantasy is een genre binnen de literatuur, kunst en films, waarin een fictieve wereld en wezens voorkomen. Magie is er bijvoorbeeld normaal en een jonge draak als huisdier hoeft helemaal niet vreemd te zijn.
Een andere benaming voor fantasy literatuur is verbeeldings literatuur. Al is verbeeldingsliteratuur een overkoepelend begrip, want zowel SF, fantasy en horror vallen er onder.
Deze schrijver koos voor een weblog als publicatieplatform, omdat zij denkt dat dat het toegankelijkst is. Een weblog als publicatieplatform voor een fictief verhaal heet ook wel blog fiction. Blog fiction is jammer genoeg een smal genre in het bloggen. HDJ Vidajo hoopt met haar verhaal ook het genre blog fiction onder de aandacht te brengen. De Nederlandse naam voor blog fiction is blog fictie.
