Ketting met luipaardtand om nek
Timmer overhandigde het avonturiersboekje en het potje inkt. Hij keek hoe Lubas zijn vingerafdruk in het avonturiersboekje plaatste. Timmer hing de ketting om zijn nek. Het opschrift met de naam Robin lichtte rood op. Timmer keek verbaasd naar de tand.
‘Dit betekent dat jij betrouwbaar bent en dat de tand je dus mag’, zei Lubas.
‘En als ik dat niet was geweest?’ vroeg Timmer.
‘Dan doet het opschrift niets’, antwoordde Lubas.
‘Kan ik deze tand ook bij anderen gebruiken?’ vroeg Timmer.
‘Zeker! Je weet dat iemand de waarheid spreekt, als het opschrift op de tand licht geeft, als je de ketting met de luipaardtand eraan bij die persoon om de nek hangt’, legde Lubas uit.
Timmer was er stil van.
Lubas doorbrak de stilte met de vraag of Timmer een rondleiding in zijn huis wilde.
Een rondleiding leek Timmer mogelijk interessant en hij duwde Lubas op zijn aanwijzingen naar de traplift die achter de linker deur in het halletje schuilging. De traplift bracht hen naar de tweede verdieping.
Ik was drakeneierenjager en kookte een drakenei
‘Wat is dit?’ klonk Timmer verrast, toen hij de grote ruimte vol glazen vitrines zag.
‘Dit zijn mijn persoonlijke schatten. Ooit was ik een drakeneierenjager en fervent verzamelaar van aparte spullen. Ik handelde zelfs met koning Buras de vierde’, antwoordde Lubas langzaam.
Timmer haalde heel zachtjes diep adem, zo interessant vond hij het en zo verrast was hij, omdat hij dit niet had verwacht.
Lubas rolde zijn rolstoel naar een vitrine.
Timmer liep met hem mee.
Drakenei van goud, zilver of platina
‘Kijk dit is een drakenei dat bijna helemaal van zilver is. Het duurt ongeveer 25 jaar voordat een drakenei helemaal in goud, zilver of platina is veranderd. In het begin gaat de verandering snel, maar het laatste beetje vergt geduld’, legde Lubas uit.
Timmer keek naar de eieren in de vitrine. De meeste eieren waren al helemaal van edelmetaal, een enkele had alleen een vage glans.
‘Hoe kan het, dat ze niet uitkomen?’ vroeg hij aan Lubas.
‘Ik kook ze, dan sterft het jonge draakje en dat zet dit proces in gang.’
‘Handig’, vond Timmer. Hij vroeg daarna hoelang zo’n drakenei moest koken.
‘Je vermenigvuldigt de lengte met de diameter in centimeters en dat maal drie, dan heb je het aantal minuten. Die berekening komt vrij nauw’, legde Lubas uit.
Reizen naar vreemde landen
Lubas reed naar een volgende vitrine, waarin een verzameling oude munten lag. Hij vertelde over zijn reizen naar vreemde plaatsen, waar een andere munteenheid gebruikelijk was. Timmer droomde weg bij het monotone stemgeluid van Lubas.
Beiden schrokken toen de telefoon doordringend rinkelde.
Lubas nam aan en uit het gesprek maakte Timmer op, dat het de broer van Lubas was. ‘Ik bel je zo terug, misschien weet ik iemand’, hoorde hij Lubas zeggen, toen hij ophing.
Lubas draaide zijn rolstoel om en keek Timmer aan.

Dit bericht maakt deel uit van het online fantasyverhaal over het leven van Timmer Vogu. Timmer Vogu is een hersenspinsel van de Nederlandse fantasyschrijver HDJ Vidajo. HDJ Vidajo schrijft Nederlandstalige fantasy.
Fantasy is een genre binnen de literatuur, kunst en films, waarin een fictieve wereld en wezens voorkomen. Magie is er bijvoorbeeld normaal en een jonge draak als huisdier hoeft helemaal niet vreemd te zijn.
Een andere benaming voor fantasy literatuur is verbeeldings literatuur. Al is verbeeldingsliteratuur een overkoepelend begrip, want zowel SF, fantasy en horror vallen er onder.
Deze schrijver koos voor een weblog als publicatieplatform, omdat zij denkt dat dat het toegankelijkst is. Een weblog als publicatieplatform voor een fictief verhaal heet ook wel blog fiction. Blog fiction is jammer genoeg een smal genre in het bloggen. HDJ Vidajo hoopt met haar verhaal ook het genre blog fiction onder de aandacht te brengen. De Nederlandse naam voor blog fiction is blog fictie.





