Soerben de kok kent die rare gast
Ros is een rare gast
Er viel een stilte aan de tafel.
Victor wreef over het dijbeen van Zimma, ging staan en keek wie er in de bar zaten. Ros was afwezig, zag hij.
‘Ik vind die Ros een rare gast. Hij is kortaf en heeft met niemand contact’, zei hij, toen hij weer zat.
‘Ja’, zei Babette, ‘weet je nog Tanja? Dat hij die man op de piste uitschold.’
‘Hij is heel kortaf tegen beginnelingen’, vulde Tanja aan.
Is Ros nog skileraar?
Timmer vroeg of Ros nog skileraar was. Dat was hij nog steeds, vertelden Tanja en Babette, maar hij maakte nu alleen tochten met gevorderde skiërs en dat scheen hij goed te doen. Ze hadden verder geen contact met hem.
‘Hij is hier opgegroeid. Volgens mij zat Soerben bij hem in de klas’, herinnerde Zimma zich.
‘Nee, zijn broer, dat heeft hij mij verteld’, vulde Timmer aan. Hij wenkte Soerben, die vanuit de deuropening van de keuken de kroeg in keek.
Soerben keek even achterom en liep daarna naar Timmer.
‘Wat weet jij van Ros?’ vroeg Timmer aan Soerben.
‘Ik heb wel even tijd. De soep staat lekker te trekken.’ Hij pakte een stoel erbij, schoof bij aan de ronde tafel en begon te praten.
Soerben vertelt over Ros
‘Ros zat bij mijn broer in de klas. Volgens mij is hij een keer blijven zitten en dan is hij dus een jaar of drie ouder dan ik.
Ik had als kind niet veel contact met hem. Ik weet dat hij vrij jong alleen met zijn moeder woonde, omdat zijn broer na de scheiding met zijn vader meeging. Hij had verder in het dorp geen familie.
Zijn moeder was vriendelijk, maar zwijgzaam en werkte in de bakkerij.
Ros lag als kind buiten de groep en had geen vrienden. Veel kinderen uit het dorp waren bang voor hem. Hij leek in zijn eigen wereld te leven en praatte altijd op een snauwerige toon. Ik heb nooit een aanvaring met hem gehad.
Hij is in elk geval twintig jaar geleden na de dood van zijn moeder uit Kappen vertrokken. Ze leed aan Magerzucht. Het scheen dat hij daarna naar Romas is gereisd en daar op schip heeft aangemonsterd.
Meer weet ik niet van hem.
Als jullie er meer over willen weten kunnen jullie beter mijn broer opzoeken.’
Er viel een stilte aan tafel.
Dit bericht maakt deel uit van het online fantasyverhaal over het leven van Timmer Vogu. Timmer Vogu is een hersenspinsel van de Nederlandse fantasyschrijver HDJ Vidajo. HDJ Vidajo schrijft Nederlandstalige fantasy.
Fantasy is een genre binnen de literatuur, kunst en films, waarin een fictieve wereld en wezens voorkomen. Magie is er bijvoorbeeld normaal en een jonge draak als huisdier hoeft helemaal niet vreemd te zijn.
Een andere benaming voor fantasy literatuur is verbeeldings literatuur. Al is verbeeldingsliteratuur een overkoepelend begrip, want zowel SF, fantasy en horror vallen er onder.
Deze schrijver koos voor een weblog als publicatieplatform, omdat zij denkt dat dat het toegankelijkst is. Een weblog als publicatieplatform voor een fictief verhaal heet ook wel blog fiction. Blog fiction is jammer genoeg een smal genre in het bloggen. HDJ Vidajo hoopt met haar verhaal ook het genre blog fiction onder de aandacht te brengen. De Nederlandse naam voor blog fiction is blog fictie.
